Location-based experience design
Audiosprookje over Zeeland
Een audiotour voor kunstgalerie Kipvis, te beluisteren op een mp3-speler tijdens het bezoek aan de tentoonstelling. De tour is opgebouwd rond een zelfbedacht sprookje, “Het sprookje van Zee-land”, waarmee ik ook de tentoonstelling zelf heb ingericht; verhaal en ruimte versterken elkaar.
Transcript van Het sprookje van Zee-Land — deel 1
Hoofdstuk 2: Dialoog met de wind Zou de wind de zee een handje kunnen helpen om op het land te komen?
Je koush ta colère Tien en enfer Je déchire Té dood Ik ben de wind. Wind, mijn kind. Ik zie dat jij een probleem hebt. Kan ik iets voor je doen?
Oh, wind, wind, ik ben zo verdrietig. Welke kant moet ik op? Wil jij mij alsjeblieft de windrichting aangeven?
Wind, hoe kijk jij eigenlijk tegen het land? Ik rijk maar tot aan de horizon, maar ik kan niet leven van de wind. Ach, arme zee. Ik kan je alleen verschillende mogelijkheden laten zien. Meer kan ik niet doen. Maar zie hier, kijk eens goed, ook het land is niet zaligmakend.
Transcript van Het sprookje van Zee-Land — deel 2
MUZIEK
Ineens stak er een geurige wind op. In die geurige wind waaide er een papiertje.
Het was een brief van mij.
Van de wind. Even kijken wat er in staat.
MUZIEK
Lieve zee, op deze manier is er geen land met jou te bezeilen. Wees eens blij met jouw zeemijlen. Ook ik moet soms door eigen weer en wind om tot de oplossing te komen. Wacht nu maar af en ga alvast maar dromen. Afzender, de wind die in stilte is voor de storm.
Transcript van Het sprookje van Zee-Land — deel 3
Maar dan… De zee is maar kortstondig gelukkig. Het lijkt wel of het in een soort van schaamte verandert.
Waarom heb ik me nou zo aangesteld? Om op het land te komen. Daar waar ik helemaal niet thuis hoor.
En dan ineens komt ze tot inkeer.